خواننده انتخاب می کند

چند زمانی است که از نظارت بر ترجمه و تشکیل موسسه یی برای کنترل این مورد صحبت می رود. من با این کار به کلی مخالفم و اعتقادم بر این است که نباید هیچ نظارتی بر ترجمه اعمال شود. این مساله نه تنها سودی برای ادبیات ترجمه ندارد که باعث گرفتاری مترجمان نیز خواهد شد و عاقبت بسیار بدی دارد. گاه سخن از این می رود که ترجمه را پیش از چاپ به ویراستاری نشان بدهیم و مترجم جوان از آبشخور تجربه سفیدمویان این عرصه بهره ببرد تا اگر غلطی هم در کار است، به حداقل برسد. این کار پیش از این هم سابقه دارد و همگان از فعالیت های انتشارات فرانکلین و بنگاه ترجمه و نشر کتاب باخبرند که ویراستاران کارکشته یی را به کار گمارده بود تا ترجمه هایی درست و سرراست روانه بازار شود. من انتقاداتی به این شیوه داشتم، اما نکته و طرفه کار این انتشاراتی ها این بود که کسی وادار به نشر کتاب در آنها نبود. مترجم اگر می خواست با این ناشرها کار کند، قواعد آن را می پذیرفت و اگرنه می توانست کارش را بدهد به ناشر دیگری که دشواری و سختگیری این ناشران را نداشت. ولی گویا کاری که قرار است این حضرات به عنوان نظارت بر ترجمه داشته باشند، کاری دیگر است. این کارشان غلط های احتمالی ترجمه را نمی کاهد، بلکه آن را قانونی می کند. اینها می خواهند به وسیله تشکیل چنین موسسه یی، برای نظارت روی ترجمه وسیله یی جور کنند که بحث روی آن داستان مفصلی دارد. من با نظارتی از این دست مخالفم و تا جایی هم که سوادم می رسد، چنین مراکزی در هیچ جای دنیا وجود ندارد. گفته می شود که تعدد ناشران سبب شده تا هر کتابی را روانه چاپخانه کنند و برخی از ناشران بی تابی می کنند تا کتاب تازه یی دستشان برسد. گفته می شود که همین رقابت برای چاپ کتاب های بیشتر، کتاب های کم ارزشی را روانه بازار می کند. گفته می شود که از یک کتاب گاه چند ترجمه مکرر می شود. آیا اینها دلیلی است برای آنکه دستگاهی عریض و طویل برای نظارت بر ترجمه بسازیم؟ به گمان من ناشران می توانند با هم در تماس باشند و از تکرار ترجمه یک کتاب جلوگیری کنند. اما فرض کنید از یک کتاب چند ترجمه مکرر شد. چه عیبی دارد. خواننده بر اساس اسم ترجمه و ناشر، ترجمه بهتر را می خرد. اگر این دو آشنا نبودند، روزنامه ها و منتقدها به کمک می آیند. مضافاً به اینکه ناشران می توانند ترتیبی بدهند که این تکرارها کمتر شود. در مورد ترجمه های غلط هم بگذارید خواننده ها قضاوت کنند. اما مساله کپی رایت، مساله یی دیگر است که عده یی هم طرفدارش هستند. بنده نیز مخالف آن نیستم. ولی گمان می کنم برای شروع این مساله کمی زود باشد. باید اول بستر کار را فراهم آورد و فرهنگسازی کرد، آن گاه به کپی رایت پرداخت. شاید دو سه سال دیگر موقعیت بهتری برای این کار فراهم شود.

آدرس پیگیری لینک به این مطلب

نظرات (0)

عضویت در خبرنامه نظرات.

نام

پست الکترونیک

وب سایت/وبلاگ

عنوان

نظر

کوچکتر | بزرگتر

عضویت در خبرنامه از طریق ایمیل (فق اعضا)

نوشتن کاراکترهای نمایش داده شده.

ارسال نظر نمایش

< قبلی		بعدی >